9 آوریل 2025 - تحقیقات جدیدی که قرار است در کنگره اروپایی چاقی امسال(ECO 2025، مالاگا، اسپانیا، 11 تا 14 مه) ارائه شود، نشان می ‌دهد بیماران چاق تحت درمان با GLP-1 یا درمان ترکیبی آگونیست گیرنده ی GLP-1/GIP، با کاهش وزن در طول 6 ماه درمان، حداقل کاهش توده عضلانی بدون چربی را تجربه کرده ‌اند. آگونیست‌های گیرندهGLP-1 (پپتید شبه گلوکاگون-1)، که شامل سماگلوتاید و لیراگلوتاید هستند و در ابتدا برای دیابت نوع 2 استفاده می ‌شدند، در مدیریت چاقی و کاهش وزن نیز مؤثر بوده‌ اند. اخیراً، تیرزپاتید، که ترکیبی از GLP-1 وGIP (پلی‌پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز) است، نیز برای درمان دیابت نوع 2 و/ یا چاقی تأیید شده است. از آنجایی که تحقیقات همچنان از استفاده از این داروها حمایت می ‌کنند، نظارت بر ترکیب بدن، به ویژه توده عضلانی و آتروفی، از نظر بالینی همچنان مهم است. متخصصان پزشکی چاقی، نقش کلیدی در طراحی مداخلاتی دارند که باعث کاهش وزن و در عین حال حفظ توده بدون چربی می‌ شوند.

در این مطالعه‌ ی هم‌ گروهی آینده‌ نگر شش ماهه، از ۲۰۰بزرگسال(۱۸تا ۶۵ساله، شاخص توده ی بدنی 25 کیلوگرم بر متر مربع یا بالاتر، دارای اضافه وزن یا چاقی) که برایشان یا سماگلوتاید(آگونیست گیرنده‌یGLP-1 ) یا تیرزپاتید( آگونیست دوگانه‌یGLP-1/GIP ) تجویز شده بود، ثبت‌ نام گردید. ۶۰درصد از شرکت ‌کنندگان (۱۲۰نفر) تیرزپاتید و ۴۰درصد (۸۰نفر) سماگلوتاید دریافت کردند. شرکت ‌کنندگان در مورد استفاده از داروها، تمرینات مقاومتی و دریافت پروتئین توسط یک پزشک چاقی دارای مجوز آموزش دیده بودند. ترکیب بدنی افراد در ابتدا، سه ماه و شش ماه با استفاده از امپدانس بیوالکتریکی، با استفاده از سیستمی به نامInBody 570 ارزیابی شد.InBody 570 ، یک آنالیزور تخصصی ترکیب بدن است که با استفاده از آنالیز امپدانس بیوالکتریکی چند فرکانسی (BIA)، تجزیه و تحلیل دقیقی از توزیع عضلات، چربی و آب ارائه می ‌دهد. در این مطالعه، کل آب بدن (درون سلولی/خارج سلولی)، توده عضلانی اسکلتی، درصد چربی بدن، چربی احشایی و توزیع عضلات در بخش های مشخص بدن اندازه‌ گیری شد.

نتایج اولیه شامل تغییرات در چربی بدن و توده عضلانی بود که داده‌ها با استفاده از مدل ‌سازی آماری تجزیه و تحلیل شدند. داده‌ های کیفی در مورد پایبندی به دارو، فعالیت بدنی و تغذیه نیز جمع ‌آوری شدند. شرکت ‌کنندگان به عنوان گروه کنترل خود در نظر گرفته شدند تا مقایسه‌ های قبل و بعد از مداخله امکان پذیر گردد.

تمام ۲۰۰شرکت‌ کننده (۹۹مرد، ۱۰۱زن) مطالعه را به پایان رساندند. میانگین سنی ۴۷سال با میانگین شاخص توده بدنی پایه 31.4 کیلوگرم بر متر مربع بود (اما همگی بالای ۲۵سال سن داشتند و همگی با اضافه وزن یا چاقی زندگی می‌ کردند). در شش ماه، میانگین وزن زنان از ۷۱کیلوگرم به ۶۲کیلوگرم کاهش یافت - کاهشی معادل ۱۲درصد؛ در حالی که میانگین وزن مردان از ۱۰۱کیلوگرم به ۸۸کیلوگرم کاهش یافت - کاهشی معادل ۱۳درصد. در شش ماه، زنان به طور متوسط ​​​​۱۰.۸کیلوگرم توده چربی از دست داده بودند، اما تنها 0.63 کیلوگرم توده عضلانی از دست داده بودند، در حالی که مردان 12 کیلوگرم توده چربی و تنها ۱کیلوگرم توده عضلانی از دست داده بودند.

بر اساس گزارش‌ های خود بیماران، پایبندی به دارو در سه ماه ۹۵درصدو در شش ماه ۸۹درصد بود. داده‌ های کیفی نشان داد که تمرینات مقاومتی منظم و مصرف مداوم پروتئین با حفظ و قدرت بهتر عضلات مرتبط است. این مطالعه همچنان ادامه دارد تا داده‌ های بیشتری را جمع ‌آوری کند. تفاوت بین وزن/ توده بدون چربی/ توده چربی از دست رفته برای تیرزپاتید و سماگلوتاید هنوز در حال تجزیه و تحلیل است.

نویسندگان اظهار داشتند: «این مطالعه ی شش ماهه نشان می ‌دهد که آگونیست‌های گیرنده GLP-1 و آگونیست‌های گیرنده دوگانه GLP-1/GIP به طور مؤثر وزن و توده چربی بدن را در افراد چاق کاهش می ‌دهند. در حالی که مقداری از دست دادن عضله قابل انتظار است، این مطالعه نشان می ‌دهد که با نظارت دقیق یک پزشک متخصص چاقی، می ‌توان از دست دادن عضله را به حداقل رساند. عواملی مانند مصرف پروتئین گزارش شده توسط خود فرد، پایبندی به دارو و پیگیری منظم در موفقیت نقش داشته ‌اند. داده‌ها نشان می‌ دهند که این داروها به افراد کمک می ‌کنند تا ضمن حفظ توده بدون چربی، چربی بدن خود را از دست بدهند. برای درک بهتر نقش رژیم غذایی و ورزش در حفظ توده عضلانی، تحقیقات بیشتری لازم است».

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20250409/Study-shows-minimal-lean-muscle-mass-loss-with-GLP-1-and-GLP-1GIP-therapy-for-weight-loss.aspx